Tradycyjna technologia przesuwania pikseli.

Tradycyjna technologia przesuwania pikseli zwiększa rozdzielczość kamer cyfrowych poprzez przesuwanie sensorów o pół wielkości piksela pomiędzy każdym kolejnym zdjęciem. Próbkując obiekt w wielu miejscach można użyć dodatkowych pikseli uzyskanych z procesu próbkowania, jako punktów w końcowym obrazie. W tradycyjnej technice, zwiększenie rozdzielczości kamer cyfrowych ograniczone jest do punktu w którym aktywny obszar danego piksela zaczyna pokrywać się z pozycją pikseli z poprzedniej sekwencji zdjęć. Jeżeli obszar aktywny (obszar piksela zbierający informację o padającym na niego świetle) zwiększa się, obraz zaczyna być przepróbkowany i przesuwanie sensora nie przynosi dalszej poprawy w jakości obrazu (nie otrzymujemy dodatkowych informacji przestrzennych). Ulepszenie technologii budowy sensorów zaowocowało w zwiększeniu aktywnego obszaru w danym pikselu prowadząc do prawie pełnego pokrywania się wielkości piksela z wielkością obszaru aktywnego. Wysokie pokrycie wielkości piksela z wielkością obszaru aktywnego powoduje, że tradycyjna technologia przesuwania pikseli przestaje działać.

Większość kamer cyfrowych używa macierzy filtrów kolorów z różnymi kolorami głównymi, stowarzyszonej z każdym aktywnym pikselem (np. "Bayer mosaic"). Kamery te posiadają możliwość wspomagania tradycyjnej technologii w wyeliminowaniu artefaktów związanych z interpolacją kolorów. Możliwe jest to poprzez przesuwanie sensora o wielkość piksela tak, aby kolejne zdjęcia dla tego samego obszaru zostały wykonane za pomocą pikseli z różnymi filtrami kolorów. W typowym rozwiązaniu do stworzenia pełnego zdjęcia wymagane są 4 składowe obrazy i 4 przesunięcia sensora. Kamery cyfrowe stosujące tę technologię są często opisywane jako kamery z technologią "true colours" lub z technologią "real colours", ponieważ wszystkie piksele zawierają informację na temat prawdziwych kolorów obiektu. Technologia ta nie wymaga interpolacji kolorów.